Starożytne Neapolis (tur. Neapolis) leży w górach nad jeziorem Doyran. Na górze można zobaczyć grobowce, pozostałości budowli i panoramę doliny Antalyi. Podejście jest odczuwalne i miejscami niełatwe, ale w spokojnym tempie poradzi sobie z nim większość osób o przeciętnej kondycji.
Skąd zacząć
Zaczynaliśmy trasę przy jeziorze Doyran, a po drodze zaglądaliśmy do ruin klasztoru nad jeziorem. To długi, lecz logiczny wariant: jednego dnia łączy jezioro, klasztor i starożytne miasto.
Jeśli interesuje cię tylko Neapolis, możesz podjechać bliżej początku podejścia. Skróci to odcinek pieszy i pozostawi więcej czasu na ruiny. Przed wyjazdem zaznacz na mapie bezpieczne miejsce dla samochodu i uwzględnij je w planie podróży.
Krótko o Neapolis
Neapolis powstało w okresie hellenistycznym na górze Keldağ, w rejonie styku starożytnych krain Licji, Pizydii i Pamfilii. Inskrypcje wykazały, że osada należała do terytorium Termessos i miała status peripolionu — zależnego punktu warownego. Łączyła cechy niewielkiej osady wiejskiej i posterunku wojskowego, który wiązał posiadłości Termessos z wybrzeżem.
Starożytni autorzy nie wspominali o Neapolis: nazwę i związek miasta z Termessos archeolodzy ustalili na podstawie znalezionych tu inskrypcji. Podczas badań w latach 1997–2004 opisano głównie budowle z okresu rzymskiego i wschodniorzymskiego — domy mieszkalne, nekropolię, świątynie, obiekty publiczne i bazylikę. Nie przeprowadzono tu pełnych wykopalisk ani nie przygotowano trasy muzealnej, dlatego także dziś starożytne miasto odbiera się jako część górskiego krajobrazu.
Co zobaczysz
W Neapolis zachowały się grobowce, kamienne mury i pozostałości budowli. To nie jest duży kompleks muzealny z gotową trasą zwiedzania, lecz ruiny w górach. Kamienie i fragmenty murów należy pozostawiać na miejscu oraz przestrzegać zasad zwiedzania.
Kolejnym celem podejścia jest widok z góry. Od ruin otwiera się dolina Antalyi, a w pogodny dzień warto przeznaczyć osobny czas na podziwianie panoramy.
Trudność podejścia
Podejścia do Neapolis nie można nazwać łatwym spacerem. Najlepiej iść równym tempem, nie próbować szybko zdobywać wysokości i robić krótkie przerwy. Przy zwykłej kondycji i dostatecznym zapasie czasu większość osób poradzi sobie z trasą, ale na pierwszą wędrówkę lepiej wybrać łagodniejszy wariant.
W archiwum znajdują się dwa różne ślady. Pierwszy ma 16 km, 330 m podejścia i najwyższy punkt na wysokości 566 m. Drugi jest krótszy — 12,8 km, ale ma 720 m podejścia i najwyższy punkt na wysokości 496 m. Liczba kilometrów nie oddaje tu całego wysiłku: przed wyborem porównaj dystans i przewyższenie.
Nawigacja i przygotowanie
Wcześniej pobierz ślad GPX i zaznacz wybrany punkt startu. Szczególnie ważne jest, aby nie pomylić krótkiego wariantu z pełną trasą od jeziora. Dzięki temu wartości z jednego śladu nie trafią do obliczeń dla drugiego.
Nie mamy potwierdzonych źródeł wody po drodze. Zabierz napoje na cały dzień, jedzenie, apteczkę, latarkę i naładowany telefon. Zapas najlepiej obliczyć w domu, zwłaszcza jeśli wybierasz pełną trasę od Doyranu.
Nasze wędrówki
24 grudnia 2023 roku. 16 km, podejście 330 m, najwyższy punkt 566 m. 27 października 2024 roku. 12,8 km, podejście 720 m, najwyższy punkt 496 m.
Wędrowaliśmy pod koniec października i pod koniec grudnia. Te dwie daty opisują tylko nasze wycieczki, dlatego przed nową trasą sprawdź prognozę dla okolicy.
