Tünektepe (tur. Tünektepe) na zachodnich obrzeżach Antalyi to jedno z najłatwiejszych miejsc, aby spróbować górskiej wędrówki. Do punktu startowego można dojechać autobusem miejskim w 30–60 minut, zależnie od dzielnicy. Wystarczy przejść przez drogę i od razu znaleźć się na szlaku. Wędrowaliśmy tu ponad czterdzieści razy w różnych porach roku i zebraliśmy kilka wariantów: od krótkiego podejścia po pętlę wokół góry.











Nazwa i historia szczytu
Nazwa Tünektepe składa się ze słów tünek („grzęda”, miejsce noclegu ptaków) oraz tepe („wzgórze”). Dosłownie można ją przetłumaczyć jako „Wzgórze-grzęda”.
W latach 70. XX wieku na szczycie zbudowano okrągły pawilon restauracyjny Döner Gazino. Słowo döner oznacza tutaj „obracający się”: restauracja powoli się obracała, pokazując gościom panoramę Antalyi i zatoki. Budynek jest dobrze widoczny z miasta i od dawna stanowi część sylwetki Tünektepe.
W 2017 roku uruchomiono kolejkę linową z Sarısu na szczyt. 12 kwietnia 2024 roku jedna z jej podpór zawaliła się i uderzyła w wagonik. Po wypadku kolejkę zamknięto.
Jak dotrzeć
Z miasta jedź do przystanku końcowego Sarısu Depolama. Docierają tam autobusy KL08, VS18, SD20, SD20A, KF52, ÜS29 i 400. Najbardziej bezpośrednim połączeniem z centrum jest zwykle KL08, który nie wjeżdża do dzielnicy Hurma. Od pętli przejdź przez drogę — początek szlaku znajduje się w pobliżu.
Początek trasy
Podejście zaczyna się niemal od razu i jest dość strome. Pierwsze minuty szybko pokażą, jak czujesz się na wzniesieniu. Nie próbuj od razu utrzymywać wysokiego tempa: rób przerwy, odpoczywaj i idź we własnym rytmie.
Pierwsza część prowadzi górską drogą z widokiem na Antalyę. Z odsłoniętych punktów widokowych dobrze widać wybrzeże i wyspę Sıçan (tur. Sıçan Adası) między Konyaaltı a Beldibi. Nazwa wyspy oznacza dosłownie „Szczurzą Wyspę”. Krótki, „lekki” wariant ma 5 km i około 360 m sumy podejść. To krótka, ale dość stroma trasa na pierwsze spotkanie z górą.
Białe skały i podpora kolejki linowej
Idąc w górę, można dotrzeć do białych skał i podpory kolejki linowej uszkodzonej podczas wypadku w 2024 roku. To dobre miejsce na krótki postój, po którym można wrócić tą samą drogą. Według naszych śladów trasa do białych skał ma około 6 km i 460 m sumy podejść. Do początku odcinka z linami również wychodzi mniej więcej ten sam dystans oraz 460–490 m podejść.
Trasa GPX Zobacz ślad GPX Тунектепе Башня Rzeczywista trasa może różnić się od śladu GPX dystansem, sumą podejść i wysokością.
Ładowanie szczegółowej trasy…
Na szczyt odcinkiem z linami
Osoby, którym pozostało dość sił i które mają doświadczenie na stromych zboczach, mogą wejść jeszcze wyżej. Na końcu znajduje się odcinek o długości około 300 m zabezpieczony linami. Nie jest pionowy, ale mimo to dość trudny. Pełny wariant ma zwykle 10 km, około 900 m sumy podejść i prowadzi na szczyt o wysokości 635 m.
Przed odcinkiem z linami spokojnie oceń swoje możliwości oraz stan trasy. Jeśli nie masz pewności, lepiej zawrócić przy podporze. Ze szczytu można wrócić tą samą drogą albo zejść drogą asfaltową.
Trasa GPX Zobacz ślad GPX Тунектепе канат Rzeczywista trasa może różnić się od śladu GPX dystansem, sumą podejść i wysokością.
Ładowanie szczegółowej trasy…
Wieczorne podejście na zachód słońca
Osobnym wariantem jest wieczorne podejście, aby zobaczyć zachód słońca ze szczytu. Ta opcja dobrze sprawdza się podczas upałów: na początku podejścia słońce chowa się już za pasmem górskim, szlak znajduje się w cieniu, a palące promienie nie są tak dokuczliwe. Godzinę startu trzeba obliczyć tak, aby odcinek z linami pokonać jeszcze za dnia. Po zachodzie można zejść asfaltową drogą o długości około 5 km. W miarę schodzenia w dole zapalają się światła, a z drogi roztacza się wspaniały widok na nocną Antalyę.
Trasa GPX Zobacz ślad GPX Тунектепе канат Rzeczywista trasa może różnić się od śladu GPX dystansem, sumą podejść i wysokością.
Ładowanie szczegółowej trasy…
Pętla wokół góry
Inny wariant to pętla wokół Tünektepe o długości 15 km i sumie podejść około 540 m. Większość trasy prowadzi przez las, ale po drodze pojawiają się odsłonięte punkty widokowe nad wybrzeżem. Widać z nich zatoki, linię brzegową i wyspę Sıçan. Mniej więcej w połowie trasy znajdują się ruiny, a nieco na uboczu od głównej ścieżki — niewielki wodospad.
Na pętlę najlepiej wyruszyć z odpowiednim zapasem czasu i wcześniej zapisać ślad GPX. Wybór między pętlą a podejściem na szczyt pojawia się już na pierwszym rozwidleniu, na samym początku trasy.
Trasa GPX Zobacz ślad GPX Тунектепе кольцо Rzeczywista trasa może różnić się od śladu GPX dystansem, sumą podejść i wysokością.
Ładowanie szczegółowej trasy…
Co zabrać i kiedy iść
Wędrowaliśmy na Tünektepe o każdej porze roku, także podczas letnich wieczorów i deszczowych wiosennych dni. Przed wyjściem zawsze sprawdź jednak pogodę na górze. Po deszczu kamienie i strome odcinki stają się śliskie, a latem na odsłoniętym pierwszym podejściu jest gorąco.
Nie mamy potwierdzonych punktów z wodą pitną na trasie. Zabierz wodę na całą drogę, jedzenie, apteczkę, latarkę i naładowany telefon. Jeśli idziesz wieczorem, włóż latarkę w miejsce, z którego można ją wyjąć jeszcze przed zapadnięciem ciemności.
Nasze wędrówki
26 października 2022 roku. Pierwszy zapisany wariant „z linami”: 11 km, około 900 m sumy podejść, szczyt 635 m. 6 listopada 2022 roku. Wariant „lekki”: 5 km, 360 m podejść, najwyższy punkt 300 m.
24 września 2023 roku. Pętla: 15 km, 540 m sumy podejść. 3 sierpnia 2024 roku. Wieczorny wariant „z linami”: 10 km, około 900 m sumy podejść, szczyt 635 m.
30 marca 2025 roku. Białe skały w deszczu: 6 km, 460 m sumy podejść, najwyższy punkt 384 m. 25 października 2025 roku. Ponowne wyjście do białych skał: 6 km, 460 m sumy podejść i najwyższy punkt 402 m. To tylko kilka przykładów spośród ponad czterdziestu wyjść.
Przed wędrówką wybierz konkretny wariant i sprawdź go w całości. Nazwa „Tünektepe” obejmuje trasy o bardzo różnym stopniu trudności i długości 5–15 km.






