Zebraliśmy tu odcinki Szlaku Licyjskiego, do których łatwo dotrzeć z Antalyi: trasy w rejonie Göynüku, Gedelme, Beyciku, Çıralı i przylądka Gelidonya. Można przechodzić je jako osobne trasy jednodniowe albo połączyć w wielodniową wędrówkę.
Szlak Licyjski zaczyna się praktycznie obok Antalyi i prowadzi stąd na zachód wzdłuż wybrzeża. Można więc pokonywać go odcinkami albo rozpocząć wielodniową wędrówkę bezpośrednio od Tünektepe, stopniowo przemieszczając się w stronę Göynüku i dalej szlakiem. Artykuł opisuje głównie wschodnie odcinki — od okolic Antalyi przez Göynük, Tahtalı i Çıralı do Adrasanu. Prowadzą wyżej i przez bardziej urozmaicony teren, dlatego są przeciętnie trudniejsze od części zachodniej w pobliżu Fethiye i Ölüdeniz.
Główne odcinki
Göynük
Przy kanionie łączą się dwa sąsiednie odcinki Szlaku Licyjskiego. Jeden prowadzi przez Göynük Yaylası w stronę Gedelme, drugi przez Sarıçınar do Hisarçandır. Oba warianty wymagają doświadczenia, nawigacji offline i osobnego planu transportowego.
Jeden z wariantów zejścia do Göynüku zaczyna się na wysokości około 900 m i ma 12 km. Prowadzi pełnoprawną górską ścieżką. Kamienisty teren i długie zejście obciążają kolana, dlatego tempo podczas zejścia najlepiej utrzymywać spokojne.
Od wejścia do kanionu można przejść łatwy spacer o długości 5–6 km. Przy dojeździe dolmuszem od szosy do wejścia pozostaje 3,5–4 km pieszo, dlatego cały dzień jest mniej więcej dwukrotnie dłuższy. Wcześniej zaznacz przystanek i sprawdź transport powrotny; można wyjechać przez Kemer.
Gedelme i rzymski most
Olbrzymi platan znajduje się przy Yaylakuzdere (Yayla Kuzdere), na zachód od Gedelme. Stamtąd można iść na wschód przez Gedelme z bizantyjską twierdzą i drugim ogromnym platanem, a następnie do starego mostu w Kesme Boğazı (Kesme Boğazı).
Z Gedelme do mostu prowadzi odcinek Szlaku Licyjskiego: najpierw na północ, potem na wschód do kanionu Sapan Dere (Sapan Dere) i wzdłuż niego z północy na południe. Równolegle biegnie łatwiejsza górska droga kończąca się przy tym samym moście. Droga z Yaylakuzdere do mostu miała w naszym przypadku 17 km i około 115 m podejścia, dlatego główny wysiłek wynika z dystansu. Wcześniej oszacuj czas i pozostaw zapas na platany, twierdzę i most.
Beycik, Chimera i Çıralı
Przejście z Beyciku do ogni Chimery zaczyna się na wysokości około 890 m. Na 15 km trasa ma około 380 m podejścia i prowadzi głównie w dół. Metę można wyznaczyć przy ogniach albo kontynuować zejście do Çıralı. Przy wyjściu przez dolną kasę Yanartaş potrzebny będzie bilet, a miejsce spotkania z transportem najlepiej ustalić jeszcze przed startem.
Ten wariant łączy górską wieś, las i wybrzeże. Jeśli pozostaniesz przy Chimerze do zmierzchu, ostatnią część drogi przejdziesz już przy słabym świetle, dlatego latarka powinna leżeć na górze plecaka. Dla spokojnego tempa warto wcześniej ustalić dokładne miejsce zakończenia dnia.
Çıralı, Olympos, Adrasan i Tekirova
Na zachód od Çıralı Szlak Licyjski prowadzi przez starożytny Olympos, wznosi się na Musa Dağı i biegnie dalej do Adrasanu. Pełny odcinek liniowy obejmuje długie podejście i zejście. Krótsza pętla nad Olymposem miała według naszego śladu 15 km i 770 m podejścia, a zejście doprowadziło bezpośrednio do ruin miasta.
Na wschód można iść z Çıralı do Tekirovy wzdłuż zalesionego wybrzeża i małych zatok. Pełne przejście prowadzi niemal cały czas wzdłuż morza i ma około 21–22 km. To trudna i długa trasa liniowa: od strony Tekirovy pierwsza połowa biegnie górską drogą, a za „traktorem” kontynuuje górską ścieżką.
Z Çıralı chodziliśmy także do punktu, który nazywamy „traktorem”: 9 km i około 800 m podejścia. Długi wariant ze zejściem ma 18 km. Nawet krótka trasa jest tutaj stroma, dlatego poranny zapas czasu pozwala zdobywać wysokość bez pośpiechu i zachować siły na kamieniste zejście.
Przylądek Gelidonya
Do latarni można przejść tam i z powrotem od punktu startowego na południe od Karaöz. Ścieżka prowadzi wzdłuż morza, obok zatok i plaż, a przed latarnią łagodnie nabiera wysokości. Nasza trasa w obie strony miała 20 km i około 730 m podejścia.
Od latarni Szlak Licyjski biegnie dalej do Adrasanu. Całe liniowe przejście z Karaöz ma orientacyjnie 22–24 km, dlatego wymaga wczesnego startu, wody na cały dzień i transportu z mety. Wiosna i późna jesień są lepsze: we wrześniu ten odcinek był dla nas trudny z powodu upału.
Jak wybrać swój wariant
- Na krótki spacer nad wodą wybierz kanion Göynük, 5–6 km od wejścia.
- Na długą drogę z niewielkim podejściem nadaje się trasa z Yaylakuzdere do mostu: 17 km i około 115 m w górę.
- Na zejście z gór nad morze rozważ Beycik i Chimerę, wcześniej wybierając metę przy ogniach albo w Çıralı.
- Odcinki nad Çıralı i Olymposem wymagają gotowości na podejście 690–800 m.
- Latarnię Gelidonya pozostaw na chłodną porę roku i po zdobyciu doświadczenia na trasach o długości co najmniej 20 km.
Logistyka z Antalyi
Trasy liniowe mają różne miejsca startu i mety. Sprawdzą się dwa samochody, wcześniej umówiony kierowca albo punkty połączone transportem lokalnym. Rozkłady małych przewoźników się zmieniają, dlatego starej relacji o kursie nie można uznawać za gwarancję w dniu wędrówki.
Przed wyjściem zapisz start, metę i przystanki na mapie offline. Kierowcy łatwiej pokazać lokalizację niż tłumaczyć nazwę leśnej ścieżki, a po przejściu zasięg może zniknąć. W przypadku Beyciku, Çıralı i Gelidonyi osobno potwierdź miejsce spotkania powrotnego i dopuszczalny czas oczekiwania.
Pora roku i przygotowanie
Według naszych wyjść trasy przybrzeżne najwygodniej pokonywać wiosną i jesienią. Wrześniowy upał wyraźnie utrudnił drogę do Gelidonyi, a na długim otwartym odcinku nie zawsze występuje cień. Przed wyjazdem sprawdź prognozę dla wysokości trasy, zamknięcia lasów i ograniczenia przeciwpożarowe.
W plecaku potrzebne są woda, jedzenie, warstwa chroniąca przed wiatrem, apteczka, naładowany telefon ze śladem GPX i latarka. Ilość wody oblicz według pogody i długości dnia; informacje o źródłach trzeba potwierdzać przed każdym wyjściem. Gdy grupa idzie wolniej niż zwykle, zapas wody i światła pozwala zakończyć trasę bez pośpiechu.
